ویژگیهای نسل بعدی دیتاسنترها چیست؟
چه انتظاراتی از زیرساخت و معماری مراکزداده آینده داشته باشیم؟
اشاره
کارشناسان و رصدکنندگان صنعت فناوری اطلاعات، همیشه در حال طراحی و توسعهی سیستمها و خدمات IT آیندهنگرانه هستند. آنها چشماندازهایی از نقش و تاثیرگذاری نرمافزار و فناوری در زندگی روزمره مردم نسلهای بعدی دارند و براساس این چشماندازها، محصولات و خدمات خود را به جلو هدایت میکنند. قطعا در هر دوره، ما به سیستمهای فناوری اطلاعات منعطفتر و قویتری نیاز داریم تا بتواند زیرساخت و شاکله اجرای فناوریهای نوآورانه باشند. ما به مراکزداده نسل بعدی نیاز داریم که کاملا فعال و انعطافپذیر هستند و آمادگی پیشبینی و پردازش هر حجم ترافیکی و پاسخگویی سریع به آن را دارند.
برهمیناساس، ارائهدهندگان خدمات دیتاسنتر، از قابلیتها و ویژگیهای زیر برای پشتیبانی از نیازهای تجاری طی یک دهه آینده استفاده خواهند کرد:
DCOS (سیستمعاملهای دیتاسنتر)
نسل بعدی دیتاسنترها، به یک لایهی کنترل بهبودیافته نیاز دارند و ارتباطات داخلی آنها وابسته به یک مدیریت تجهیزات و تاسیسات کارآمد است. بسیاری از ارائهدهندگان خدمات مراکزداده، روشهایی از کنترل عملیات را پیادهسازی میکنند که منجر به تغییر فرآیندهای ماشینهای مجازی، منابع و کاربران میشود و عملا مدیریت زیرساخت دیتاسنتر بهبودیافته و مقیاسپذیری سیستم امکانپذیر است.
برای دستیابی به یک مقیاسپذیری بهینهسازی شده، نسل بعدی مراکزداده به ابزارهای کنترل و مدیریت موثر اجزای حیاتی خود از جمله سیستمهای سرمایشی و تراشهها، مجهز میشوند. فرآیندهای DCOS (سرنام Data Center Operating Systems) در تمام جنبههای حیاتی دیتاسنتر ادغام میشوند تا عملکرد زیرساخت را به طور قابل توجهی، بهبود ببخشند.
بهینهسازی زیرساخت
مراکزداده آینده از راهکارهای مدیریت لایهای استفاده میکنند تا بتوانند به طور منطقی، منابع را براساس حجم کاری مورد نیاز، تخصیص و دستکاری کنند. دیتاسنترهای اگنوستیک (Agnostic data centers) این نوع زیرساخت را ارائه میدهند و مزیت آنها، تولید پلتفرمهای ابری مقیاسپذیرتر و قویتر توسط مدیران شبکه است. مراکزداده انتزاعیتر میشوند و به لطف بهینهسازی زیرساخت، میتوانند از انحصار برندها و فروشندهها جلوگیری کنند.
افزون بر این، مدیران شبکه میتوانند جریان ترافیک را به صورت بیدرنگ توسط نرمافزار یا بهینهسازیهای سختافزاری، بهتر مدیریت کنند. مراکزداده نسل بعدی، فارغ از نوع سختافزار، منابعی را برای مدیریت بهتر روندها توسط خود مشتری یا ادغام فناوریهای خارج از دیتاسنتر با منابع داخلی، تعریف میکنند و این رویکردها، راحتتر از گذشته انجام میشوند.
لایههای کنترلی بهبودیافته
دیتاسنتر، میزبان طیف وسیعی از سیستمها است؛ بنابراین، به یک لایه کنترلی متنوع نیاز دارد. همانطور که کنسول مدیریت به ای پی آیها (API) متصل میشود؛ این توانایی را دارد که به سرعت رشد کند تا با چالشهای افزایش اثرات منفی مرکزداده مقابله کند.
مراکزداده نسل بعدی با بهرهگیری از کنسولهای مدیریتی ادغام شده با API، اجازه میدهند تا شاهد مدیریت، دستکاری و نفوذ کلان داده همراه با تخصیص منابع گستردهتری در سراسر سیستم باشیم.
همچنین، میتوانید با استفاده از راهکارهای شبکه API-connected، مقیاسبندی ابری و ویژگیهای چند اجارهای (multi-tenancy) بهبودیافتهتری داشته باشید.
زیرساختهای نرمافزارمحور
مراکزداده نرمافزارمحور (SDDC یا software-defined data center)، تمام اجزای دیتاسنتر از جمله شبکه، ذخیرهسازی، محاسبات و امنیت را به صورت مجازیسازیشده و به عنوان یک سرویس ارائه میدهند. نرمافزارها برای خودکارسازی تمام عملیات و عملکردهای زیرساخت استفاده میشوند و ما روز به روز، شاهد قابلیت اطمینان، کارایی و انعطافپذیری بهتر و بهبودیافتهتری در زیرساخت هستیم.
در مراکزداده مدرن آینده، به محض اینکه بار ترافیکی نوسان کند و افزایش داشته باشد؛ SDI به صورت هوشمندانه و خودکار، شروع به تجزیه و تحلیل بار کاری کرده و کاملا پویا تصمیم میگیرد که از چه منابعی به بهترین شکل استفاده شود. سیستم به طور مرتب و با استفاده از یادگیری ماشینی و براساس تجربیات و تصمیمگیریهای گذشته، خودش را بهروزرسانی کرده و هوشمندانهتر عمل میکند.
به گزارش گارتنر، در طی سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، حوزهی SDI رشد سریعی داشته است و نزدیک به ۲۵ شرکت بزرگ و مهم در بحث زیرساخت نرمافزارمحور فعالیت میکنند.
خودکارسازی و رباتها در دیتاسنترها
در چند سال اخیر، شرکتهای دیتاسنتری به طور فزایندهای از اتوماسیون و رباتیک برای مدیریت وظایف یکنواخت و تکراری، استفاده کردند تا وقت مهندسان برای تمرکز روی کارهای با الویت بالاتر، آزاد شود.
در حال حاضر، از رباتها برای اندازهگیری رطوبت و دما در مراکزداده استفاده میشود. در بسیاری از مراکزداده، ابزارهای رباتیکی کوچکی به خدمت گرفته شدند تا کارهای مشخص شدهای را هر روزه انجام دهند. تولیدکنندگان رباتها نیز در سالهای اخیر، رباتهایی سفارشیسازی برای محیطهای دیتاسنتری، تولید کردند.
ارائهدهندگان خدمات مراکزداده با افزایش خودکارسازی فیزیکی و منطقی، به دنبال برآورده کردن نیازهای روزافزون سازمانی خود در ارتباط با خدمات ابری و دستیابی به قابلیتهای پیشبینی و کارایی اپلیکیشنها هستند.
ساخت یک دیتاسنتر کاملا خودکار و کاربردی، کار دشواری است؛ بنابراین، مراکز داده نسل بعدی، در حال سرمایهگذاری روی رباتیک و خودکارسازی هستند تا به طور فعال و هوشمندانهای، منابع خود را برای رفع نیازهای مشتریان مدیریت کنند.
دیتاسنترهای سبز
انفجار دادهها در سراسر جهان، منجر به تقاضای ذخیرهسازی بیشتر در مراکزداده شده است. افزایش تعداد و اندازه مراکزداده، منجر به تقاضای انرژی بیشتر در زیرساختهای شبکه شده است. بنابراین، مراکزداده نسل بعدی، از انواع روشهای پایداری، انرژیهای پاک و تجدیدپذیر، استراتژیهای حفظ و افزایش بهرهوری مصرف انرژی سود میبرند.
دیتاسنترهای آینده، نه تنها میخواهند دوستدار محیط زیست باشند؛ بلکه در پی بازیابی گرمای تولید شده در داخل دستاسنترها برای مصارف مفید مانند سیستم گرمایش خانهها و ساختمانها، گرم کردن آب، یا تولید انرژی برای شبکههای توزیع برق سراسری است. برای مثال، سازندگان دیتاسنترها، سعی میکنند واحدهای خود را در نزدیکی گلخانههای تجاری بسازند تا هر دو طرف از مزایای کاهش هزینههای گرمایش/سرمایش و بهبود پایداری بهرهمند شوند.
نسل بعدی دیتاسنترها، علاوه بر اینکه در استفاده از انرژی خورشید، باد و آب، خودکفا میشوند؛ همچنین نیازهای خود را برای خنکسازی سرورها از طریق تکنیکهای استخراج گرما کاهش خواهند داد و از آن برای گرم کردن مستقیم خانهها و کسبوکارها استفاده میکنند.
دیتاسنترهای ابرهمگرا (Hyper-Converged)
در این دیتاسنترها، تمام اجزا و خدمات زیرساخت مرکزداده مانند شبکه، محاسبات، ذخیرهسازی و غیره در یک جعبه، یکپارچه و ترکیب میشوند. این رویکرد، هزینهها و پیچیدگیها را کاهش داده و ویژگیهای پشتیبانگیری، بازیابی فاجعه و کارایی عملیاتی را بهبود میبخشد.
یکی از مزایای بزرگ دیتاسنترهای ابرهمگرا، بهبود مدیریت محیطهای ابری ترکیبی (کلاود هیبریدی) است. اپلیکیشنهای حیاتی و نیازمند کنشهای بیدرنگ، میتوانند در این محیطها بهترین کارایی و پاسخگویی را دریافت کنند؛ بدون اینکه کارایی کلی دیتاسنتر به خطر بیفتد. نرخ بازگشت سرمایه بالایی دارند و مدیریت آنها سادهتر از دیتاسنترهای قدیمی و سنتی است که به صورت جزیرهای طراحی و مدیریت میشوند.
همانند تمام تغییرات و تحولات صنعت فناوری اطلاعات، معماری و طراحی مراکزدادهی آینده نیز بازتابی از چالشها و نیازهایهای کسبوکارها است. مراکزدادهی نسل بعدی، هنوز محصولات ثابت و مشخصی نیستند و در حال حاضر متخصصان در حال کار کردن روی توسعه آنها هستند. عناصر مختلف این دیتاسنترها، توسعه و تغییر یافته و مدلهای مفهومی از آنها در مقالات یا بررسیهای آزمایشگاهی، ارائه میشود. آن چیزی که مطمئن هستیم؛ دیتاسنترهای آینده، در حال تکامل و پیشرفت هستند و باید چند سال منتظر باشیم تا بتوانیم اجزا و ویژگیهای آنها را کاملا بشناسیم.
